تایپ‌شناسی

کوچینگ زندگی و کسب‌و‌کار

🎧 در این فایل صوتی می‌خواهیم به این پرسش پاسخ دهیم: شما هم همه چیز را با هم می‌خواهید اما حال رسیدگی به هیچ‌کدام را ندارید؟

🔹 چند قانون ساده اما مهم درباره عملکرد از زبان آرسام هورداد

 

 

👈خودت را فریب نده! تو در آنِ واحد فقط می‌توانی به یک اولویت برسی!

🔹 یکی از قوانین مهم این عالم این است که ما همه چیز را با هم و یکجا نمی‌توانیم داشته باشیم. ارزش قائل شدن برای یک اولویت به معنی نه گفتن و پایین‌تر رفتن سایر اولویت‌هاست و آدم برنده کسی است که این اصل را متواضعانه می‌پذیرد و در راستای همان پیش می‌رود.

🔹 اگر ذهنمان را درگیر این کنیم که کاش می‌شد همه چیز را با هم داشته باشم! این تفکر ذهن را خسته و فرسوده می‌کند. کارکرد درخشان ذهن را زایل می‌کند و مرا در انتظار چیزی نگه می‌دارد که هرگز قرار نیست محقق شود. این است که خسته می‌شوم، بی‌حال می‌شوم و دل و دماغ این‌که واقعاً اقدام مفیدی انجام دهم که منجر به خلق یک خروجی مشخص و رسیدن به دستاوردی معلوم می‌شود را نخواهم داشت.

🔹 وقتی خودت را به یک گزینه متعهد کردی، وقتی اولویت خودت را مشخص کردی و براساس آن اولویت انتخابی کردی، دیگر بازی تمام است. دیگر حق نداری به این فکر کنی که کاش می‌شد گزینه‌های دیگر را هم حفظ کنم. کاش می‌شد الف و ب و … را هم داشته باشم. این یک خیال دروغین است، این یک فریب است که تو را از اقدام و مؤثر بودن باز می‌دارد. وقتی انتخاب کردی، یعنی به بقیه گزینه‌ها نه گفتی و این یک نه‌ی قاطعانه باید باشد.

ارادتمند
آرسام هورداد

✅ مقاله ارزش‌های مرکزی که در فایل صوتی معرفی شده (این‌جا را کلیک کنید)

[ آرسام هورداد ]

من آرسام هورداد هستم و خودم را متعهد می‌دانم به آموزش مدل‌های حرفه‌ای و جهانی خودشناسی و توسعه فردی به مردم کشورم

مطالب مرتبط

ارسال نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

۶ دیدگاه

  • امیر گفت:

    ممنون هم بخاطر این پادکست و هم بخاطر سایت عالی و مفیدتون. من لینکی که گفته بودید در مورد لیست ۵۰ ارزش رو مشاهده نمی کنم!

  • امیر گفت:

    سلام
    ممنون هم بخاطر این پادکست و هم بخاطر سایت عالی و مفیدتون. من لینکی که گفته بودید رو مشاهده نمی کنم! مشکل از گیرنده من هست یا فرستنده شما؟

  • sh گفت:

    سلام. ممنون بابت پادکست. خیلی واقع نگرانه بود…رها کردن یک سری علاقه مندی ها خیلی سخته. باید اولویتی را انتخاب کنیم که ارزش از دست دادن همه ی بقیه ی علاقه مندی ها را داشته باشه. به نظر من خستگی از اونجایی میاد که کسی که چندین علاقه مندی را باهم پیش میبره، نسبت به کسی که در یک زمینه ی مترکز کار میکنه، پیشرفت بیشتری داره. در حالیکه شاید برای فرد اولی، تلاش چندین برابر اون فرد متمرکز بوده باشه…اینه که وقتی توی رسیدن به نتیجه به نظر ضعیف تر از دیگران میرسه انگیزه ش را از دست میده و ناگهان خودش را بین هزاران کار انجام نشده ای میبینه که توی هیچ کدوم متخصص نشده . یا یک زمان طولانی نیاز داره تا با از دست ندادن انگیزه بالاخره توی همه ی موارد به انتها و موفقیت برسه.(گاهی فکر میکنم حداقل برای علاقه مندی های من، شش تا عمر یک انسان کافیه!) یا اینکه چند تایی را(گفتن کلمه ی یک سخته) گلچین کنه. کلا مسئله اینجاست که برای یک شخص کدوم یکی از برایند دو موقعیت کارا ترهست؟ مثلا ممکنه کسی که کارهای زیادی را همزمان- حتی با پیشرفت کم توی هر زمینه -از پیش میبره روی هم رفته سرمایه ی ارزشی(منظورم اون چیزیه که از تلاشش به دست اورده و براش کارامده) بیشتری داشته باشه تا اینکه توی یک زمینه پیش بره…یعنی توی زندگیش موفق تر بشه . به نظرم خیلی به موقعیت بستگی داره. مثلا خودم خیلی پیش میاد چیزهایی را که ممکنه دو زمینه ی متفاوت یا جداگانه به نظر برسند را پیوسته ویک چیز میبینم. و خیلی از اطلاعات و پیشرفتم در زمینه ی یک را از فعالیت توی زمینه ی دو بدست اوردم…یعنی برای پیشرفت توی مسیر کلیِ شخصیم به جای یک زمینه فعالیت، نیاز به چند زمینه ی فعالیت دارم. این نظراتم شخصی اند. تعمیمش نمیدم به همه.ولی اگر واقعا بخواهیم روراست باشیم. خیلی هاشون هم فقط برای لذت اند و تاثیر زیادی توی مسیر کلی ندارند. در مورد اونها تذکر تلخ و به جایی بود. ممنون بابت راهنماییتون.

    • آرسام هورداد گفت:

      سلام به شما دوست گرامی
      خوشحالم که این پادکست برایتان مفید بوده است. دنبال کردن چند شاخه همان‌طور که گفتید می‌تواند گاهی اوقات مفید باشد و از هرکدام ایده‌های خوبی بگیریم، از طرفی در دنیای امروز خوب است در چند زمینه مهارت داشته باشیم و قابلیت‌ ما محدود به یک زمینه نباشد. البته خوب است همین فرایند هم منظم و ساختارمند و البته هدفمند باشد. یعنی تجربه‌گرایی من هدف و مقصودی مشخص داشته باشد و آن افزایش قابلیت‌هایم باشد. این درست است که همه چیز خروجی نیست، اغلب اتفاقات بزرگ و انقلاب‌هایی که در حوزه افکار و اندیشه‌ها صورت گرفته حاصل فرایندنگری بوده است، فارغ از نتیجه. ولی نظر شخصی من این است که ترکیبی از این دو نگرش در کنار هم معقول‌تر است. می‌شود چند مهارت را با هم پیش برد اما مقطعی و پروژه‌ای، در طول این فرایند من هم مسیری که برای مناسب‌تر است را پیدا خواهم کرد، هم در چند زمینه به مهارت و تخصص رسیده‌ام احتمالاً
      موفق باشید